NIEUWSBRIEF december 2011
19-12-2011

Nieuwsbrief

 

Een nieuw gezicht
Saskia Klomps volgt Herman van Veen al jaren. Behalve door zijn muziek wordt zij geraakt door zijn inzet voor de rechten van het kind.
Saskia is zelfstandig onderwijsadviseur en ontwikkelaar van lesmateriaal voor basisscholen, voortgezet onderwijs en volwassenen. Zij  zal vooralsnog als vrijwilligster één dag per week aan het werk van de foundation gaan besteden, voortaan het gezicht en aanspreekpunt van de foundation zijn. Alle in- en uitgaande post verzorgen, nieuwe stukken op de website plaatsen, betrokken zijn bij de ontwikkeling van een nieuwe kinderrechtenwebsite en in samenwerking met verschillende organisaties lesmateriaal voor kinderen met betrekking tot de kinderrechten gaan ontwikkelen

Geert Hoving
===
Kinderrechten in het Onderwijs
De Herman van Veen Foundation pleit ervoor ook binnen het onderwijs meer aandacht te besteden aan de kinderrechten.
De stichting wil dit bereiken middels het - door Herman van Veen bedachte meisje/character ‘Lot’.
Op het ogenblik worden verhalen verzameld van kinderen die zelf over hun leven en lot vertellen. In samenwerking met diverse organisaties komt er een ‘Lots’ library in Rolduc (Limburg) en kunnen we van sommige van die verhalen scripts laten ontwikkelen voor film en tv. Daarnaast willen we een onderwijsprogramma realiseren.
Op 8 december j.l. waren we met een groep schooldirecteuren in theater Carré. Na afloop van de voorstelling van Herman van Veen werd er van gedachten gewisseld over hoe er op scholen een aanzet kan worden gegeven om kinderrechten een nog grotere plek te geven binnen het onderwijs. In januari en februari zal er een denktank worden gevormd met een aantal kinderrechten-toegewijde schoolbesturen en de Marnixacademie in Utrecht (een lerarenopleiding basisonderwijs op bachelor- en masterniveau die daarbij samenhang wil  realiseren tussen levensbeschouwelijke, pedagogische en onderwijskundige uitgangspunten). Met hen willen we gaan bekijken hoe we deze vertaalslag het beste kunnen maken. Zonder draagvlak vanuit het onderwijsveld zal het niet eenvoudig zijn zo’n project van de grond te krijgen. Bemoedigend waren de reacties van een vijftal schooldirecteuren die ik sprak na afloop van de ontmoeting. Zij willen het liefst ‘morgen’ aan de slag met kinderrechten op hun school.

Saskia Klomps
===
Kinderen van Toen
Stichting Nationaal Monument Kamp Amersfoort (SNMKA) is elf jaar geleden opgericht om de herinnering levend te houden aan wat zich in de jaren 1940 – 1945 ín en rondom Kamp Amersfoort heeft afgespeeld. De stichting wil de lessen van het verleden doorgeven aan nieuwe generaties en waar mogelijk parallellen trekken met hedendaagse ontwikkelingen. Dat gebeurt op verschillende manieren, o.m. door de resten van het toenmalige gevangenenkamp te bewaren en door de historische en actuele betekenis van het kamp actief uit te dragen. Educatie is hier onlosmakelijk mee verbonden.

Erik Vermij (producent /regisseur) en Yolande Gastelaars (projectleider) werken  o.a. aan een documentaire binnen het project ‘Kinderen van toen’. Dit is in eerste instantie gericht op het ontwikkelen en realiseren van educatieve programma’s t.b.v.:

• bovenbouw basisonderwijs (groepen 7/8)
  onderbouw voortgezet onderwijs
  studenten PABO en lerarenopleiding Geschiedenis en Maatschappijleer.

Naast  interviews met de ‘kinderen van toen’ en fondsenwerving, heeft het projectteam zich de afgelopen maanden ook gericht op het aangaan van diverse samenwerkingsverbanden, het voormalig concentratiekamp Neuengamme (het grootste concentratiekamp in noordwest Duitsland, waar gedurende de periode 1938 – 1945 meer dan 100.000 mensen gevangen hebben gezeten en bijna 43.000 mensen zijn omgekomen), de Marnix Academie en de Herman van Veen Foundation. De cd ‘Songs in te distance’, een eerbetoon van Herman van Veen en Edith Leerkes aan de joodse dichteres Selma Meerbaum-Eisinger, die in 1942, toen ze achttien was, aan de ontberingen in het naziwerkkamp Michailowska (Oekraïne) overleed en de wereld 57 gedichten naliet, zal een ereplaats krijgen binnen dit project. Ook met deze cd wordt tevens aandacht gevraagd voor de rechten van het kind. De vorm waarin de cd een plaats gaat krijgen binnen het project zal begin 2012 verder worden uitgewerkt. Daarnaast wordt meegedacht bij de ontwikkeling van het onderwijsprogramma en waar mogelijk parallellen getrokken met ‘Lot’.

Saskia Klomps
===
Website van de foundation 
In de loop van 2012 zal http://www.hermanvanveenfoundation/ worden uitgebreid met het KINDERRECHTENNET, een initiatief van Herman van Veen. Dit zal stapsgewijs gebeuren. In eerste instantie blijft de structuur van de site nagenoeg hetzelfde. Wel zal er alvast een koppeling plaatsvinden met eigentijdse (social) media als Twitter, Facebook en YouTube. Naast foundation-nieuws zullen bekende en minder bekende gastbloggers vanaf januari maandelijks een blog schrijven. Eerste gastblogger zal zijn Lidion Zierikzee, die samen met haar vader door middel van hun clownsproject ‘Clowns on tour’ vele kinderen in Bosnie een clownsneus en onvergetelijke clownsmomenten heeft bezorgd.

Hoofddoel van de website blijft het distribueren van kennis en het uitdragen van de mogelijkheden van kinderrechten. Fysieke educatieve initiatieven zullen er een plaats krijgen. Daarnaast blijft de site een informatiebron van alle lopende en toekomstige activiteiten van de foundation rondom kinderrechten. In een later stadium zullen we de website geschikt maken voor kinderen.

Saskia Klomps
===
Reacties op de presentatie van de cd ‘Songs in the distance’
In de Glazen Zaal van de Synagoge van de Liberaal Joodse Gemeente in Den Haag mocht ik  samen met mijn collega Theo Cappon namens de Janusz Korczak Stichting de presentatie bijwonen van de CD ´Songs in the distance´ van Herman van Veen en Edith Leerkens. De liederen,  die gemaakt zijn n.a.v. de gedichten van Selma Meerbaum-Eisinger, raakten ons diep. De puurheid van de teksten werd op indrukwekkende wijze vertolkt door alle musici. Het kippenvel liep regelmatig over mijn rug. De waanzin van oorlog en onderdrukking, het vertrappen van de rechten van kinderen, zelfs de dood, alles  werd ter plekke verslagen door de muziek en de poëtische woorden.
Ook Janusz Korczak en de kinderen uit zijn weeshuis in Warschau ondergingen het lot van Selma. Zolang hun woorden door ons vertolkt worden, zullen zij leven en zullen wij met hen strijden voor de rechten van ieder (mensen)kind!     
Namens de Korczak Stichting bijzondere dank voor deze bemoedigende ervaring. Deze middag gaf ons weer een geweldige impuls om de strijd voor de Rechten van het Kind te blijven voortzetten!

Arie de Bruin
Bestuur Janusz Korczak Stichting 
(“Vergeet het kind niet, als we de wereld willen verbeteren” Janusz Korczak)
---
Herman verstaat als geen ander de kunst je van binnen te raken met zijn stem, zijn kunst en vooral ook met zijn warme energie.

Samen met gitariste Edith heeft hij de woorden van een in 1942 omgekomen Joods meisje in het zonlicht van de wereld  gezet.

Dank je wel Edith en Herman voor de eer en het genoegen erbij te mogen zijn toen jullie op 28 november ons lieten kennismaken met “Songs in the distance” en dat unieke meisje van toen: Selma Meerbaum-Eisinger.

Erik Vermij
producent/regisseur
===
Het Miracle Intiatief

Hoe het begon...
Het is 2006 en ze zijn met z’n drieën, twee zwarte mannen en een Vlaamse straattheatermaker. Ze ontmoeten elkaar op het terras van een ‘gasthuis’ in Pretoria, Zuid Afrika. Ze willen met Edith Leerkes en Herman van Veen praten over een plan voor Soweto, het grootste township van het Afrikaanse continent. De mannen vertellen dat ze medewerkers zijn van de non-profit Thesele Creative Society. Een theatergroep die zich vooral bezig houdt met het creëren en uitvoeren van educatieve straattheaterprogramma’s. Voor en vaak met kinderen. Voorstellingen in de Afrikaanse traditie over ‘dagelijkse’ gebeurtenissen als verkrachting, aids en roofpartijen. Ze willen ook kunnen spelen als de weersomstandigheden beroerd zijn, een plek met een dak, een plaats met muren, een theater, en vragen ons om financiële steun. Herman en Edith maken een afspraak om te kijken waar zo’n theater zou kunnen komen. De mannen stellen voor af te spreken in White City Jabavu.

Ter plekke worden ze ontvangen door een lieve vrouw. “Noem mij maar mama Majova, dat doet iedereen hier.” ‘The Miracle’, zo noemen wij inmiddels het project, zou ondergebracht kunnen gaan worden in het al bestaande en goed gerunde beveiligde Ipelegeng Community Centre in het hart van Soweto, de inmiddels miljoenenstad. Daar waar ooit de zwarte opstand begon die uiteindelijk het witte regiem zou doen vallen. Er wordt besloten dat Tesele als groep binnen de werking van het Community Centre wordt opgenomen en dat zij als NPO (Non-Profit Organisatie) zal ophouden te bestaan om zo onder de NPO-registratie van Ipelegeng te komen. Het management van ‘The Miracle’ zal in handen komen van Ipelegeng en Tesele zal het artistiek beleid en deels het educatieve aspect op zich nemen.
In januari 2007 wordt op de plek waar het theater moet verrijzen, symbolisch door alle betrokkenen een boompje geplant. Er wordt door kinderen gezongen, door een geestelijke gesproken, een bisschop geeft zijn zegen, een medicijnman zingt en danst en Herman mag met een spade, geholpen door een dokter en een ambassadeur, een kuil voor het boompje graven.

Vijf jaar later…
Er is veel gebeurd, anders dan we hadden gedacht. Hoewel we wisten, zo is ons herhaaldelijk duidelijk gemaakt, dat de Afrikaanse cultuur niet te vergelijken is met de onze, werden en worden we toch telkens weer verrast.
Aanvankelijk lag het in de bedoeling om een soort “dorpshuis”, een bijgebouw van de kerk van de Ipelegeng gemeenschap in White Jabuvu/Soweto, om te bouwen tot een eenvoudige speelplek. Hiervoor zijn verschillende plannen/tekeningen en voorstellen gemaakt. Maar steeds liep men tegen bezwaren op; dan was het de gemeente, dan de kerk (eigenaar van het gebouw) die nog wat aanvullende vragen hadden. Inmiddels werd de grote zaal van het dorpshuis en een belendend gebouw (kleedkamers/gastenverblijf) zo opgeknapt dat er eenvoudige voorstellingen gespeeld kunnen worden. Het belangrijkste doel, namelijk dat er een structuur kwam en een cultureel programma voor de kinderen in Soweto, werd bereikt. Niet in de laatste plaats dank zij de inmiddels aangesloten stichting Phaphama, zij hebben ter plekke rondom het WK-voetbaltoernooi in de zomer van 2010, in samenwerkng met Ipelegeng, een speciaal programma gepresenteerd voor de voetbalsupporter. Afrika, zo heet een van de twee mannen van het eerste uur, is inmiddels creatief directeur.
Dit zou allemaal niet gelukt zijn zonder b.v. het doorzettingsvermogen van Harmen Oostra, onze man ter plaatse, de onmisbare schakel tussen de Ipelegeng gemeenschap in Soweto en ons Foundation-bestuur.

Hoe nu verder…
Het is bijzonder om te zien hoe het Miracle initiatief zich tot nu toe heeft ontwikkeld. Het initiatief  is ‘overgewaaid’ naar andere steden in Zuid-Afrika en staat er inmiddels een Miracle theater in Groblersdal (ca. 200 km vanaf Johannesburg) bij de aids-kliniek Ndlovu, een initiatief van het Nederlandse artsenechtpaar Hugo en Liesje Tempelman. Het theater is een groot succes en er wordt daar op speelse wijze, op basis van onze uitgangspunten succesvol voorlichting gegeven, b.v.  over het voorkomen van aids.
Dit is niet onopgemerkt gebleven. Richard Branson (Virgin Group) die in Zuid-Afrika actief is in de aidsbestrijding, heeft belangstelling getoond in het Miracle initiatief.
Ook de locale overheid in Johannesburg lijkt enthousiast geworden en heeft ons inmiddels andere mogelijke locaties aangeboden in Soweto, waar een werk theater  zal kunnen verschijnen. Hierover zal, zo hopen wij,in januari 2012 een beslissing worden genomen.
In de volgende nieuwsbrief verwachten wij hierover meer te kunnen vertellen.
voor zover:

Geert Hoving
===

Bestuur en medewerkers van de Herman van Veen Foundation

wensen u een gezond en prachtig 2012

en we hopen dat u onze initiatieven blijft ondersteunen.

 

=== 

Klik hier als u zich wilt inschrijven voor de nieuwsbrief.

Klik hier voor het downloaden van de Foundation-nieuwsbrief als pdf.